رضي الله عنه ، قال : حدّثنا الحسن بن عليّ بن زكريّا « 1 » العدويّ النّصريّ « 2 » ، عن محمّد بن إبراهيم « 3 » ابن المنذر « 4 » المكّيّ ، عن الحسين بن « 5 » سعيد [ بن ] الهيثم « 6 » ، قال : حدّثني الأجلح « 7 » الكنديّ « 8 » ، قال : حدّثني أفلح بن سعيد « 5 » ، عن محمّد بن كعب ، عن طاووس اليمانيّ ، عن عبداللَّه بن العبّاس ، « 9 » « 10 » قال : دخلت على النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم والحسن على عاتقه والحسين على فخذه ، يلثمهما « 11 » ويقبِّلهما ويقول : « اللَّهمّ وال مَن والاهما وعاد مَن عادهما « 12 » » ، ثمّ قال : يا ابن عبّاس ! كأنِّي به « 13 » وقد خضبت شيبته « 13 » من دمه ، يدعو فلا يجاب ، ويستنصر فلا ينصر . قلت : مَن « 14 » يفعل ذلك يا رسول اللَّه ؟ قال : شرار أمّتي ، ما لهم لا أنالهم اللَّه شفاعتي . ثمّ قال : يا ابن عبّاس « 10 » ! مَنْ « 15 » زاره عارفاً بحقِّه ، كتب « 16 » له ثواب ألف حجّة وألف عمرة ، ألا « 17 » ومَنْ زاره فكأ نّما « 18 » زارني ،

--> كه دلم را پر از علم وفهم وحكمت ونور كند . نه چيزى را فراموش كردم ونه از قلم انداختم . عرض كردم : « يا رسول اللَّه ! مىترسى كه من بعد فراموش كنم ؟ » فرمود : « نه از فراموشى تو ترس دارم ونه از ناداني تو . مگر آن‌كه پروردگارم جل جلاله به من خبر داده است كه دعاى مرا دربارهء تو وشركاى تو كه بعد از تواند ، مستجاب كرده است . » عرض كردم : « يا رسول اللَّه ! شركاى بعد از من كيانند ؟ » فرمود : « آنان‌كه خداى عز وجل آن‌ها را قرين خود ومن ساخته وگفته است : « أطيعوا اللَّهَ وأطيعوا الرّسولَ وأُولي الأمْرِ منكُم » » ؛ تا آخر آية . گفتم : « يا رسول اللَّه ! كيانند ؟ » فرمود : « اوصياى منند تا در سر حوض به من وارد شوند ، همهء آنان هادي ومهدى باشند ، زيانشان ندارد هركه از آن‌ها كناره گيرد . آن‌ها با قرآنند وقرآن با آن‌هاست . از آن‌ها جدا نشود واز أو جدا نشوند . بدان‌ها امتم يارى شوند وبدان‌ها باران درك كنند وبدان‌ها بلا از آن‌ها دفع شود ودعايشان مستجاب گردد . » گفتم : « يا رسول اللَّه ! نامشان براي من بگو . » فرمود : « اين پسرم ! » دست بر سر حسن گذاشت . سپس فرمود : « سپس اين پسرم . » دستش را بر سر حسين گذاشت : « سپس پسر أو كه على نام دارد ودر زندگى تو زاييده شود . سلام مرا به أو برسان . » سپس تا دوازده تن آن‌ها را كامل كرد . عرض كردم : « پدر ومادرم قربانت ! يك‌يك آن‌ها را برايم نام ببر . » وآن‌ها را يكان يكان نام برد وفرمود : « اى اخى بنى هلال ! در ميان آن‌هاست به خدا مهدى اين أمت ، آن‌كه زمين را پر از عدل وداد كند ، چنانچه پر از ظلم وجور شده باشد . به خدا من مىشناسم كساني كه را ميان ركن ومقام با أو بيعت كنند ونام آن‌ها را وقبايل آن‌ها را مىدانم . » كمره‌اى ، ترجمهء كمال الدين ، 1 / 401 - 402 ( 1 ) - الحسن بن عليّ بن زكريّا في ن ، ط - النّوري والمطبوع - الحسين بدل « الحسن » . ( 2 ) - في ن ، ط ، م : البصريّ . ( 3 ) - محمّد بن إبراهيم في ن : عمير بدل إبراهيم . ( 4 ) - [ الوسائل : « المنكدر » ] . ( 5 - 5 ) [ الوسائل : « الهيثم ، عن أفلح » ] . ( 6 ) - في ن ، ط ، م [ وإثبات الهداة والبحار والعوالم ] : « بن الهيثم » . ( 7 ) - [ إثبات الهداة : « الأخلج » ] . ( 8 ) - في ط ، ن ، م « العدويّ » بعد الكنديّ . ( 9 ) ( 9 * ) [ إثبات الهداة : « عن النّبيّ صلى الله عليه وآله ، في حديث أنّه قال في حقّ الحسين » ] . ( 10 - 10 ) [ الوسائل : « عن النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم أنّه أخبره بقتل الحسين إلى أن قال » ] . ( 11 ) - في ط : « يلهثهما » . ( 12 ) - في ن ، ط ، م [ والعوالم ] : « عاداهما » . ( 13 - 13 ) [ العوالم : « قد خضب شيبه » ] . ( 14 ) - في ن ، ط ، م [ والبحار والعوالم ] : « فمن » . ( 15 ) - [ في الصّراط المستقيم مكانه : « وأسند الشّيخ عليّ بن محمّد بن عليّ إلى ابن عبّاس قول النّبيّ صلى الله عليه وآله وسلم له ، والحسين على عاتقه يقبِّله : من . . . » ، وفي الأسرار : « في خبر ابن عبّاس عن النّبيّ صلى الله عليه وآله أنّه أخبره بقتل الحسين عليه السلام إلى أن قال : من . . . » ] . ( 16 ) - [ في الصّراط المستقيم والوسائل والأسرار : « كتب اللَّه » ] . ( 17 ) - [ لم يرد في الصّراط المستقيم ] . ( 18 ) - [ في الصّراط المستقيم : « كمن » وفي الوسائل والأسرار : « فقد » ، وزاد في البحار والعوالم : « قد » ] .